უძრავი ქონების გაქირავება საქართველოში პოპულარული შემოსავლის წყაროა. არჩევანი გრძელვადიან და დღიურ გაქირავებას შორის მოქმედებს როგორც შემოსავლიანობაზე, ისე გადასახადებზე.
გრძელვადიანი გაქირავება
- სტაბილური შემოსავალი, მინიმალური საოპერაციო საზრუნავი.
- დაბალი შემოსავლიანობა, მაგრამ დაბალი უქმად დგომისა და ცვეთის რისკიც.
- ვარგისია მათთვის, ვისაც არ სურს სტუმრებთან და დასუფთავებასთან საქმის დაჭერა.
დღიური გაქირავება (Airbnb/Booking)
- უფრო მაღალი პოტენციური შემოსავლიანობა ტურისტულ ლოკაციებში (თბილისის ცენტრი, ბათუმის სანაპირო).
- საჭიროებს მართვას: ჩასახლება, დასუფთავება, შეფასებები, სეზონურობა.
- ხშირად გადაეცემა მმართველ კომპანიას პროცენტში.
გადასახადები — მთავარი განსხვავება
საცხოვრებელი ქონების გაქირავებისას (გრძელვადიან და დღიურ) შესაძლებელია გადაიხადოთ მხოლოდ 5% მთლიან შემოსავალზე სტანდარტული 20%-ის ნაცვლად, სწორად გაფორმების შემთხვევაში (იხ. სტატია ინდივიდუალური მეწარმის შესახებ).
დღგ-ის ზღვარი
თუ სამეწარმეო საქმიანობიდან ჯამური შემოსავალი (გაქირავების ჩათვლით) აღემატება 100,000 ლარს ზედიზედ 12 თვეში, უნდა დარეგისტრირდეთ დღგ-ის გადამხდელად და გადაიხადოთ 18% ზღვარს ზემოთ თანხაზე. ეს მნიშვნელოვანია რამდენიმე ობიექტის მასშტაბური გაქირავებისას.
პრაქტიკული რჩევა
დათვალეთ წმინდა შემოსავლიანობა: შემოსავლიდან გამოაკელით გადასახადი, კომუნალური, პლატფორმის/მმართველი კომპანიის საკომისიო, ავეჯის ამორტიზაცია და უქმად დგომა. ბინის რეალურ ხარჯებზე — ცალკე სტატიაში, ინდივიდუალური მეწარმის რეჟიმზე — სტატიაში 1%-ის შესახებ.