
2026 წლის მეორე კვარტალში საქართველოში პირდაპირმა უცხოურმა ინვესტიციებმა (პუი) მნიშვნელოვანი კლება განიცადა და შეადგინა 468,8 მლნ დოლარი. ეს 23,2%-ით ნაკლებია წინა წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის (საქსტატი) მონაცემებით, მაჩვენებლის კლების ძირითადი მიზეზი გახდა რეინვესტიციების მოცულობის შემცირება. მთლიანი კლების მიუხედავად, უძრავი ქონების სექტორმა შეინარჩუნა თავისი პოზიციები, როგორც ქვეყნის ეკონომიკაში კაპიტალის მოზიდვის მეორე ყველაზე მნიშვნელოვანმა მიმართულებამ.
საინვესტიციო ნაკადის სტრუქტურა
ინვესტიციების დეტალური ანალიზი აჩვენებს არათანაბარ განაწილებას მათ კომპონენტებს შორის. საწესდებო კაპიტალში ინვესტიციებმა შეადგინა 210,5 მლნ დოლარი, რაც პუი-ს მთლიანი მოცულობის 44,9%-ს წარმოადგენს. ამავე დროს, რეინვესტიციებმა მიაღწია 300,5 მლნ დოლარს, რაც საინვესტიციო ნაკადის 64,1%-ს შეადგენდა. სწორედ საქართველოში უკვე მოქმედი უცხოური კომპანიების რეინვესტირებული მოგების შემცირება გახდა მეორე კვარტალში უარყოფითი დინამიკის ძირითადი მამოძრავებელი ფაქტორი.
უცხოელი ინვესტორები
ინვესტიციების გეოგრაფიული კონცენტრაცია მაღალი რჩება. ჩინეთი იკავებს ლიდერ პოზიციას 219,5 მლნ დოლარის ინვესტიციით, რაც მთლიანი მოცულობის 46,8%-ს შეესაბამება. დიდი ბრიტანეთი დებს 123,5 მლნ დოლარს (26,3%), ხოლო არაბთა გაერთიანებული საამიროები — 47,7 მლნ დოლარს (10,2%). ამრიგად, ამ სამი ინვესტორი ქვეყნის წილად მოდის საქართველოში განხორციელებული ყველა პირდაპირი უცხოური ინვესტიციის 83,3%.
კაპიტალის სექტორული განაწილება
დარგობრივი ინვესტირების სტრუქტურაში ლიდერობს საფინანსო-სადაზღვევო სექტორი, რომელმაც მოიზიდა 207,6 მლნ დოლარი (44,3%) მთლიანი საინვესტიციო ნაკადიდან. მეორე ადგილზე თავდაჯერებულად არის უძრავი ქონების სექტორი 119,9 მლნ დოლარით (25,6%), რამაც დაადასტურა უცხოური კაპიტალის სტაბილური ინტერესი საქართველოს საცხოვრებელი და კომერციული უძრავი ქონების ბაზრის მიმართ. მესამე პოზიციას იკავებს დამამუშავებელი მრეწველობა 59 მლნ დოლარის (12,6%) ინვესტიციით.
ეკონომიკის სამმა წამყვანმა სექტორმა დააგროვა ყველა პირდაპირი უცხოური ინვესტიციის 82,4%. ეს ხაზს უსვამს უცხოური კაპიტალის კონცენტრაციას ინვესტორებისთვის ყველაზე მიმზიდველ დარგებში, სადაც საქართველოს აქვს კონკურენტული უპირატესობები — იქნება ეს გეოგრაფიული მდებარეობა ვაჭრობისა და ფინანსებისთვის, უძრავ ქონებაზე მზარდი მოთხოვნა თუ ადგილობრივი წარმოების პოტენციალი.